آموزش علوم کامپیوتری

X

با عضویت در این وبلاگ ،می توانید از به روز رسانی آن با خبر شوید. بامراجعه به نوشته های پیشین می توانید از مطالب گذشته استفاده کنید. آموزش علوم کامپیوتری

آموزش علوم کامپیوتری

آموزش نرم افزار هایی گرافیکی ،رجیستری و ...

	چمشید بگوری
تو را دارم اي گل جهان با من است تو تا با مني جان جان با من است چو مي تابد از دور پيشاني ات كران تا كران آسمان با من است چو خندان به سوي من آيي به مهر بهاري پر از ارغوان با من است كنار تو هر لحظه گويم به خويش كه خوشبختي بيكران با من است روانم بياسايد از هر غمي چو بينم كه مهرت روان با من است چه غم دارم از تلخي روزگار شكر خنده ي آن دهان با من است "فريدون مشيري"
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1385ساعت 9:49 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
اگر ماه بودم به هر جا كه بودم سراغ تو را از خدا مي گرفتم وگر سنگ بودم به هر جا كه بودي سر رهگزار تو جا مي گرفتم اگرماه بودي -به صد ناز -شايد شبي بر لب بام من مي نشستي وگر سنگ بودي به هر جا كه بودم !مرا مي شكستي مرا مي شكستي "فریدون مشیری"
+ نوشته شده در یکشنبه دهم اردیبهشت 1385ساعت 10:2 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
در دل تاريك اين شب هاي سرد اي اميد نا اميدي هاي من برق چشمان تو همچون آفتاب مي درخشد بر رخ فرداي من ************************** سيه چشمي به كار عشق استاد به من درس محبت ياد ميداد. مرا از ياد بردآخر ولي من به جزاو عالمي را بردم از ياد فريدون مشيري**
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385ساعت 19:52 توسط مهدی اردیانی \|

	اشعار کرمانشاهی (شعر)
مجموعه ای از اشعار شاعر بزرگ مرحوم کرمانشاهی را می توانید از اینجا دانلود کنید. با حجم بسیار کم
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385ساعت 8:39 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
اگر ابر بودم می باریدم . . . اگر باد بودم می وزیدم . . . اگر خورشید بودم می تابیدم . . . و اگر خدا بودم می آفریدم . . . (( تا بدانی دوستت دارم )) اگر ابر بودی در انتظار اشک می نشستم . اگر خورشید بودی در پرتویت خود را گرم می کردم . اگرباد بودی برگ خزان خود را به دستت می سپردم و اگر خدا بودی به تو ایمان می آوردم. (( تا بدانی دوستت دارم )) اگر هیچ بودی از توابرسپیدی می ساختم ازتوخورشید با شکوهی به وجود آوردم تورا همچون نسیم ملایمی می کردم و تو را خدای خود می شناختم . (( تا بدانی دوستت دارم )) " تقدیم به محبوب دلم "
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385ساعت 19:35 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
من و تو ستاره ها فقط سکوت لحظه ها با چشامون حرف مي زنيم با دلمون تو شهر شب مثل ستاره هاي عشق چشمک مي زنيم کنار هم، براي هم، دلامونو جلا مي ديم، صفا مي ديم بالاخره به ياد هم نداي عشقو سر مي ديم تا اينکه يه روزي مي ياد بهم مي گن بايد بري مي گم چرا؟ مي گن تو عاشق نبودي تو مجنون دل نبودي تا که اينو بهم مي گن دلم رنگ غم مي گيره لحظه فراق که مي ياد دلم سراسر مي ميره ولي هنوز يه چيزي بود که دلمو جلا مي داد هنوز يه ستاره اي بود که عشقمو نشون مي داد حالا ديگه از عشق من شعر دلم پر مي گيره ناله و درد و غم عشق تو شعر من سر مي گيره " دلم مي خواد عزيزيم با هم باشيم هميشه دلامونو يکي کنيم ، يه دل باشيم هميشه " " فردي گمشده در عشق "
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم فروردین 1385ساعت 11:0 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
دگر تنهاي تنهايم و دستانم و چشمانم و آن موي پريشانم همه بانگ جدايي مي کنند آواز کبوتر خسته ي قلبم دگر نايي ندارد کو کند پرواز سر و پاي وجودم مانده در ترديد و آن شعر دو بيتي مانده در آغاز و من حالا نمي دانم غمي از سرزمين عشق هستم يا سکوتي از وادي شيدا ولي چون موجي از دريا مي خروشم سوي ساحل رويا و رويايم در اين ساحل سرودي آبي و زيباست که اي بازيگران زندگي " طلوع عشق چه زيباست " " فردي گمشده در عشق "
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم فروردین 1385ساعت 7:9 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
دوست داشتن سرود مقدسي است که از دل سرچشمه مي گيرد. شراب دلپذيري است که از جان مشق مي گيرد. سرودي نيست که برايت بخوانم بلکه احساسي است که بايد در نگاهم بخواني. "یادگاری از محبوب دلم"
+ نوشته شده در شنبه پنجم فروردین 1385ساعت 0:37 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
گريه كن اي دل ببار اي چشم بنال اي قلب خسته از سكوت سخت و بشكن اي تمام بغض هاي مانده در حسرت، كه دگر پنجره ها بسته شده اند كه دگر خاطره ها لحظه ي بگذشته شده اند آن همه سوز و گداز آن همه راز و نياز آن همه حسرت يك لحظه ي ناز همه رفتند و دگر خواب بر افكنده شده است خواب آن چشم و نگاه كه پريد از لب ديوار دلم خواب آن لحظه ي سبز و تمناي وجود وسرود باران و قدم در ره آن كوچه ي عشق. ولي افسوس كه خوابست وخيال ليك بيداري من نيست جز اندوه وصال. من نگفتم كه دهيد باغچه اي از گل ياس بلكه از اين همه گل يك شقايق خواستم تا كه با خاطره اش موج زنم تا احساس ليك گفتند كه تو كوچكي و پاي به بند و ندادند گلي در دستم و شقايق تو بدان گرچه آن پنجره ها بسته شدند ليک يک پنجره باز است هنوز كه در آن عشق من و تو زيباست . " فردی گمشده در عشق "
+ نوشته شده در جمعه چهارم فروردین 1385ساعت 8:41 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
چشم هايم تر شده اند و نگاهم همچنان رو به سوي فرداها ست آن گل سرخي که در دستم پرپر شده است گويي امشب در دلم روئيده است و خبر مي دهد از روشني صبح اميد؛ گر چه هر شب خواب در چشمم نمي آرامد از آشفتگي گر چه هر روز اشک مي نالد ز اين تنهاي و دلدادگي ليک اين ها يک بهانه در آن شب مهتابي اند که ببندند آن همه پنجره را آن همه در هاي بي خاطره را که به سوي افق تنهايي باز شده اند. همچنان منتظرم که رسد پيغامي از گل سرخ وجودم که بزرگش کردم با تمام حسم که ندايم دهد اي دوست " سلام " و من هم بگويم در جوابش " سلام " . " فردی گمشده در عشق "
+ نوشته شده در جمعه چهارم فروردین 1385ساعت 6:18 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
شوقي نيست که پرواز کنم بي پروا و نگاهي که شود توشه اي از بار سفر . مي شود پنجره را باز نمود و نگاه شب باراني را ديد از پشت غروب ؛ مي شود از غم آن راه دارز يک سبد خاطره چيد و سلامي به سحر داد و پريد ؛ و تمنا که به (ت) (تاب) بريده است و به (ميم) اش (مهِ) مهتاب شده است و (نون) اش که (نمي دانم) را معني فردا کرده است و (الف) را که (افسوس) از آن موج فرو خفته و آن فرصت گمگشته شده است؛ و شايد که تمنا امشب ذره اي شوق شود و به همراه کمي عشق و نياز برسد بر برِ دوست. " فردی گمشده در عشق "
+ نوشته شده در پنجشنبه سوم فروردین 1385ساعت 11:43 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
کـاش مي شـد بغـض دل را پــاره کرد چشم ها را هم به امــيد زنده کرد کــاش مـي شـد بــا سـرودي آشـنــا شعر دل را وصف يــک دلــداده کرد کــاش مي شـد رفـت تـا پايان عشق رفت تا جايي که مــجنون گريه کرد کاش مي شد شور و شوق عشق را مرهـمي بر ايـن دل بــيـچـاره کرد کـاش مي شـد بــا دلـي پـر درد و راز اشـک اشکان، ابر ها را گريــه کرد کــاش مي شـد در فراق و بي کسي ســـوز دل را بـار ديـگر تـازه کـــرد کـاش مي شـد کاش ها را مي ستود زنـدگـي با عـاشـقـي را چـاره کرد. " فردی گمشده در عشق "
+ نوشته شده در سه شنبه یکم فروردین 1385ساعت 0:1 توسط مهدی اردیانی \|

	جمشید بگوری
تو يـعنـي خنــده هـاي دلربـا را براي عشق بر لب ها گشـودن تو يعني شعر هاي عاشقي را براي يــار در شب ها سـرودن تو يعني لحظه هاي بي کسي را سـفر کـردن بـه دنـياي محـبت تو يعني شور و شوق عاشقي را براي عـشق، بر دل، تـا قيامت تو يعنـي غنـچه اي از باغ دل را به گل هـاي بهاري هديـه دادن تو يعني اشک هاي چشم دل را به يک ابـر خـزاني غـرض دادن تو يعني بـا نـگـاهـي عـاشقانـه سـلام يــار را بـر دل رسـانــدن تو يعني با امــيــدي جـاودانــه بسوي عشق رفتن،دل سپردن " و من يعني همان پروانه بودن شکفتن، پـر زدن، ديـوانه بـودن " " فردی گمشده در عشق "
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم اسفند 1384ساعت 8:30 توسط مهدی اردیانی \|